Gerçekten çok değerli bir şahsiyet, hayatın anlamını çözmeye çalışan ve gerçeklerini idrak edebilen biri olduğunu şarkılarından anlayabiliyoruz. Şarkı sözleri çok derin anlamlar taşımakta. Tasavvufla da ilgilendiğini bildiğim Nev'e bu sebepten de ayrı bir sempatim ve hayranlığım vardır. Aşağıda yaptığı bir röportajı aynen yazıyorum.,

"

Nev dertli mi dertli: Gönül yanmadan dil söylemiyor

MEHMET RIFAT YEĞEN O, önce ‘Zor’la duyurdu kendini bize, ‘Mühürlü Kaderim’le sevdirdi, ‘Dem’le demlerken ‘Efkârlı’yla büyüledi. Nev’den bahsediyoruz tabii ki... Şiir tadındaki şarkıların yorumcusu, ‘nev’i şahsına münhasır’ müziğin sesi o. Yeni albümünü dinlerken, “Yine yapmışsın yapacağını.” diyoruz. “Gönül yanmadan dil söylemiyor ki aga...” diyerek cevap veriyor. Evet! Nev, üç yıllık bir aradan sonra ‘Işığım ve Gölgem’ albümüyle müzikseverlerin karşısında: “Eksiklerinin farkında, seksenlerdeki ruhu özleyen, kendi gölgesine sahip çıkan, alternatif durmaktansa kucaklayabileceği herkese göz kırpan, deniz gibi bir albüm.” Onun müziğini tek bir kelimeyle tanımlamak mümkün değil. Rock da, pop da, alaturka da yalnız başına onun tarzını anlatmaya yetmiyor. Tınıları da ismi gibi müsemma. Şiir tadındaki şarkıları, güçlü sesiyle birleşince ortaya ‘nev-i şahsına münhasır’ bir yorum çıkıyor. Adını önce ‘Zor’la duyurdu, sonra ‘Mühürlü Kaderim’le kendini sevdirdi; ‘Dem’le demlerken ‘Efkârlı’yla büyüledi. Tabii ki Nev’den bahsediyoruz. Yeni albümünü dinlerken “Yine yapmışsın yapacağını.” diyoruz. “Gönül yanmadan dil söylemiyor ki aga…” diyerek cevap veriyor. Evet! Nev, üç yıllık bir aradan sonra ‘Işığım ve Gölgem’ albümüyle müzikseverlerin karşısında. Yeni albümü için, “Eksiklerinin farkında, seksenlerdeki ruhu özleyen, kendi gölgesine sahip çıkan, alternatif durmaktansa kucaklayabileceği herkese göz kırpan, deniz gibi bir albüm.” diyor Nev. Hareketli bir albüm olmuş... Bu albümde bütünü kucaklamak istedim. Deniz gibi hem sığ hem de derin tarafları olsun istedim. Sığ olması boş veya anlamsız olması demek değil. Denizin sığ tarafı eğlencelidir. Derin tarafı da enerji ister. ‘Cevriye Cabbar’la coşsun, ‘Kör kuyular’ ve ‘Gölge’ ile de içerik derinleşsin istedim. ‘Işığım ve Gölgem’ diyerek denge bulmaya çalıştım. Albümün prodüktörlüğünü de ben yaptım. Birçok enstrümanı ben çaldım. Keyfimce Nev’i ifade etmek istedim. ‘Işık’ ve ‘Gölge’ neyin sembolü? Işığın ve cismin olduğu her yerde gölge var. Gölge karanlık demek değil. Sadece ışığın eksikliği demek. Bizim gölgeli yanımız da eksikliklerimiz. Tasavvufta da böyle. Allah’la nefsimiz arasındaki ilişkide de böyle. Allah’ı ışığın kaynağı, nefsimizi de cismimizin yanında duran gölge olarak görebiliriz. İbn-i Arabî’nin bir sözü var. “Ayna kendini bilmez.” diyor. Ayna, sır ve suretle ilgili yazmaya çalışırken fark ettim ki gölge meselesini anlamadan ayna anlaşılamaz. Gölgeyi araştırırken gördüm ki bu mesele üzerinde çok durulmuş. Sadece sanatta ve sinemada kullanılmamış. Psikolojiden felsefeye, halk edebiyatından Karagöz’le Hacivat’a kadar her yerde var. Mistik tavırlarımızın içine yerleşmiş. Hayata yalnız Homeros’tan bakmak bana pek sevimli gelmiyor. Bizim büyüklerimizin, Muhyiddin İbn-i Arabi’nin ortaya koyduğu “Ayna kendini bilmez.” söylemi içerisindeki incelikleri ve sanatı görmeye çalışıyorum. Benim için sanat kesretle vahdet arasındaki köprüdür. Allah’ın, insanı yaratışındaki gayeyi idrak çabasıdır. O yüzden de ışığa gitmeden, gölgeli yanlarımızla yüzleşmek çok mühim. Müziğini nasıl değerlendiriyorsun? Benimki bir Nev’i müzik. Bunun alt başlığına girersen, kendi dilimizin ve coğrafyamızın enerjisini, melodilerini, ritimlerini reddetmeden doğasıyla, olduğu gibi kabul eden ve bunu öyle sunan bir Nev. Bu tarz içinde bize ait her şey var. Zaten Nev de o demek. Efkârlanırsın. Bu daha bizden bir şey. Hüzün daha Batılı bir şey. Önceki albümde Efkârlı diye bir parçam vardı. Efkârlıyım derken ‘F’ ye şöyle bir basarsın. Daha bizden yani. Hayranların popüler olmanı istemiyor. Neden? İnsanlar beni yapmadıklarımla değerlendiriyor. Neyi yapmıyorsanız o sizi anlamlı kılıyor. Beni sevenlerin aklına magazin anlamında hep kötü örnekler geliyor. O yüzden ortada çok görünen bir adam olmamdan korkuyorlar. Ben cemiyet hayatı içerisinde bir adamım. Doğru tanımlanmış magazinin içinde yer almaktan da mutluluk duyarım. Amacım şarkı üretmek ve o şarkıları da insanlara ulaştırmak. Dolayısıyla bu beni doğru yerde tutuyor. İlk albüm için neden 33 yaşına kadar bekledin? İstanbul Üniversitesi’nde işletme okudum. Sonra finans alanında yüksek lisans yaptım. Dünyanın en büyük spor ayakkabısı üreten firmalarında çalıştım ve birinin de pazarlama müdürlüğünü yaptım. Ama bunları yaparken müzik hep hayatımın merkezinde oldu. Öğrenim görürken de yazları tatil köylerinde harçlık kazanmak için gitar çalardım. Baktım burada bir meslek oluşmuş. Fakat ‘İcra etmeyi istediğim meslek bu ama geçimimi sağlayacak meslek bu mu?’ diye sordum kendime. Memur çocuğu olduğum için, biraz temkinli yaklaşmam normal. Bir taraftan maddi açıdan böyle bir tercih var. Öte taraftan müziğimle ve müzik kariyerimle ilgili bir başka tercih yapmam gerekiyor. Benim ilk şarkım ‘Her şeye rağmen’di. İlk albüme ismini veren parça da oydu. Engelliler için yazmıştım. Biraz da deli cesareti gerekiyor. Engelliler için yaptığım şarkıyı çıkarmadan kendi içimdeki engelleri de ortadan kaldırmam gerekti. Bütün bunlarla mücadele ederken de biriktirdim. Üç yıldır neler yapıyor Nev; deniz merakı devam ediyor mu? Ediyor tabii. Babam Akdeniz Gemisi’nin kaptanıydı. Büyük kaptandı, süvari diyorlar. İnsanın babasına layık olması lazım ya. Yelken filan yapıyorum, ama kaptanlık ehliyetim de var. Öğreniyorum yavaş yavaş. Amatör yat kaptanlığı ehliyetim de var. Haftada 1-2 gün Fenerbahçe’den çıkıyoruz, dolaşıyoruz. Uzak yol yapmadım; bunu yapmak istiyorum. Başka bir deneyim, bambaşka bir serüven olur.

"

Gerçekten herkese Nev'in bu yeni albümünü dinlemerini tavsiye ediyorum ve bağımlı olacaklarını iddia ediyorum :) Tabi korsana hayır diyoruz ben de en yakın  zamanda albümünü satın alacağım sadece dayanamadığım için internetten edindim :)

BENİ DE GÖTÜR

 

Gideceğin yere beni de götür
Sorana derdimin dermanı dersin
Götür de istersen sokakta yatır
Elinde gönlümün fermanı dersin

Adını iğneyle işle derime
Kölemdir desen de gitmez arıma
Bunlar ne derlerse mektuplarıma
Aşkımla kül olmuş birinin dersin

Duysalar da coşup çağladığımı
Bilmezler sana bel bağladığımı:
Görenler olursa ağladığımı
Fıratın en taşkın zamanı dersin...

(alıntıdır)

Forumlarda gezerken rastladım çok hoşuma gitti paylaşmak istedim.  

     2007-2008 MSP başvuruları değerlendirildi ve bu sene 28 kişi MSP olarak belirlendi. Haberi okumak ve MSP listesini görmek için tıklayınız.

 

    Dün de bahsettiğim gibi ben de başvuru yapmıştım MSP olmak için gerçekten bayaa da umutluydum. Listeyi görünce bi an şok geçirdim neden alınmadığımı hala anlamadım, eğer anlayan biri varsa beni aydınlatırsa sevinirim.

    Biraz MSP programından bahsetmek istiyorum. www.msakademik.net te MSP programının tanımlaması aşağıdaki şekilde yapılmakta:

 

     "Microsoft Student Partners (MSP) programı, başarılı ve yetenekli bilgisayar bilimleri ve benzeri BT alanlarında eğitimlerine devam eden öğrencilerin ve yanısıra iletişimi, pazarlama yeteneklerini güçlü yanı olarak gören ve bu özelliklerini geliştirmek/pekiştirmek arzusunda olan öğrencilerin ortaya çıkarılmasına yardımcı olmayı amaçlamaktadır. Bu ünvana sahip olan öğrencinin, teknolojik bilgi ve becerilerini geliştirebilmesine ortam da sağlanarak, programa katılım yeterliliği ve teknoloji tutkunları ile meraklılarına yardımcı olma isteği takdir edilmektedir. "

 

     Yani kısaca Microsoft teknolojilerini sürekli takip edip kendini teknik konularda geliştiren kişilerin yanı sıra pazarlama yönü de kuvvetli olan öğrencilerin desteklenmesi ve Microsoft ile irtibat halinde bulunması amaçlanmıştır. Aşağıda da MSP olmak için şartlar bulunmaktadır:

   

     "Programa katılım kesin bir çerçeve ile sınırlanmamakla birlikte, adayların değerlendirilme sürecinde dikkate alınacak başlıca özellikler:

 

       Uzun zamandır aktif olarak kullanmıyordum blogumu ama bugünün anlam ve öneminden midir nedir bilmem bloguma çeki düzen vermenin ve aktifleştrimemin zamanının geldiğini düşündüm ve "Ya Allah" diyip işe giriştim. Belki de kendimi eski duygular,eski anılar içine gömüp şuanki duygularımı bastırmaya çalışıyorum her neyse.. Artık her gün blogumu şenlendirmeye çalışacağım hem sırdaşım olarak hem de duyurularımı yayınlayacağım bir site olarak kullanacağım. Öncelikle yazmadığım bu zaman zarfı içinde neler olduğundan bahsetmek istiyorum biraz.

Ben senin kalbini, sen benimkini yurt bildikten sonra, şehirlerimiz ayrı olmuş ne farkeder. Ben sende yaşıyorum, mevsimlerden ve zamandan habersizsen sen bende hüküm sürüyorsun. Orada mevsim yaz olmuş hazana dönmüş... bize sarsıntı vermiyor.Kalbimin aynasını sana tutunca mesafeler yitiyor ve beliriyorsun. Seni gönül aynamda görebiliyorsam, ayrılıktan yurtsamadan söz etmenin anlamı yok. Ayrılık pekiştiriyor sevdamızı. sen orada benim için yaşıyorsun, ben burada senin için yaşıyorum.

 

 Mesafelerin aşkı çoğalttığını senden öğrendim ben. Sevda üstüne ne biliyorsam sen öğrettin. ruhlarımız birlikte yürürken keşfettik aşkın bütün girdaplarını. ben düşünce sen tutup kaldırdın ;özleyince ayrılığın daha bir koyusuyla tanıştırdın beni. Ayrılıklar içinde buluşmayı, uzağı yakın etmeyi ve böylece daha çok, daha çok sevmeyi öğrendim. Ve anladım, insan kendi başına sürüklüyor aşkı, kendi ellerinde taşıyor bir kor gibi. Bir gün aşkın ellerimizde kor keseceğini, bıraktık mı yanacağımızı; taşıdıkça, çoğalttıkça daha koyusuna ereceğimizi sen söylemiştin. Şimdi yanan kavrulan ellerimiz değil, yüreğimiz.... Kavruldukça aşka olan inancımız artıyor. Tek başımıza,onurlu ve muhteşem bir coşkuyla arıyoruz birbirimizi, yani aşkı...

 

 Sana haksızlık etmemeliyim. Ayrılık acılarından bende yakınıyorum. Bir bilsen olmadık işlere vuruyorum kendimi. Anlamsız avuntular icad ediyorum kendime. Şaşırıyorum, ben mi gurbetteyim, sen mi sıladasın? Yurtsayan, mevsimleri uzaktan seyreden hangimiz? Bir arş hatırası bulmak için geceleri bekliyorum. Senin gecelerin dostu olduğunu,durmadan güneşi çağırdığını biliyorum. Seni orada ne orası yanı başımda, her gördüğüm ve dokunduğum nesnede, okuduğum her şiirde, dinlediğim her şarkıda görmesem; seninle yaşamasam gündüzü ve geceyi ....

 

 Günleri ucu ucuna ekleyemezdim, gecenin sonunu getiremezdim. Boş bir çerçevede gibi anlamsız kalırdı yaşamım.

 

 Biliyorum ki ruhumun yarısı sende yaşıyor; seninle acılar çekiliyor, seninle sınırsız düşler kuruyorum. Gittiğin denizler boyunca benide sürüklüyorsun. Acıların içinde damıtıyoruz yaşam ışığını. Aşk acı çekmekse paylaşıyor onu ruhlarımız. Paylaşıyoruz paylaşmasınıda, ben hep sana haksızlık ettiğimi düşünüyorum. Sen hasını yaşıyorsun acının bense gölgesini....

 

 Kapıları hep sen açıyorsun hep sen göğüslüyorsun fırtınaları... En büyük şarkıları hep sen söylüyorsun. Ben seni izliyorum yalnız, gönlümün aynasına düşeni yaşıyorum.

 

 Ayrılık acılarından daha çok sana yetişememenin, bütünüyle sen olamamanın acısını yaşıyorum.

 

 Daüssıla'dan, yurtsamamaktan söz açıyorsun, sözlerin kurşun gibi işliyor içime, aşkı elinde bir kor gibi taşıyanların sılası, sevdalıların yüreğinden başka neresiydi?Özlediğin aradığın ve bulamadığın benim gönlümün ateşi olmalı. Asıl hazan asıl karanlık benim gönlümde. Orada sana yetecek, seni acılar önünde diri kılacak coşkuyu, tutkuyu ve bağlılığı bulamıyorsun. Yoksa ayrılığın mesafelerin aramızdaki kara gecelerin ne önemi var?

 

 Yüreğimin bütün darlığına rağmen ruhumun bir yarısının sende olduğunu bilmeni isterim. Beni yaşama bağlayanın sen olduğunu ve aşkı bir kor gibi elimde taşıdığımı... Sıla benim sıla sensin... sıla gönlümüzün aynası. Orada seyrediyoruz birbirimizi. Gecenin önemi yok, umudumuzun ışığı yeter bize... Seni seviyorum

Ne güzel bir duygudur birine içinden gelerek ve hissederek ''seni seviyorum'' diyebilmek. Hemde sıradanlaştırmadan, söylerken kanınınızın kaynayabilmesi , sözcüklerinizin tutkuyla bütünleşmesi , tüm vücudunuzu sararak sarfetmek bu iki kelimeyi...

 Ve bunu söylemeye değecek insanı bulabilmek ise bambaşka bir ayrıcalıktır.Hepimiz hayatımızın değişik aşamalarında değişik sevdalara yelken açmışızdır. Bazen hakkımız olarak , bazen de bu hakkı kendi kendimize tanıyarak. Kimilerini sevdiğimizi zannederek günlerimizi aylarımızı hatta yıllarımızı adamış ama herşeyin koskoca bir yalandan ibaret olduğunu anladığımızda yazık ettiğimiz günlerimize yanmışızdır. Hiçbir kalp aşksız sevgisiz yaşayamaz. Günü zamanı yoktur aşkın sevginin. Bir gün mutlaka hatta olmadık bir zamanda çıkabilir karşımıza aşk. Nereden başladığını bilemeden ani bir sağnak gibi bastırıverir hayatımıza. İşte içimizden gelerek, hissederek ''seni seviyorum'' diyebileceğimiz , pişmalık yaşatmayacak biridir O... Tutkumuzdur artık, duygularımızın bütün çıplaklığı ile yansımasıdır, yanındayken bile özlediğimiz , düşünürken kalp atışımız , gülümseyişimiz O... Bu günümüzü yaşarken güvenimiz, yarını düşünürken tek umudumuz, hayatımızın en temiz , en beyaz sayfasıdır.Ayaklarımızı yerden kesen ve bir okadar da hayata sımsıkı tutunmamızı sağlayandır.Yalansız , çıkarsız , beklentisiz bir sevdadır O...

 Hayatın hangi diliminde olursa olsun , yaşayabilmek bu duyguyu hepimizin özlemidir.Sessiz sedasız bir aşkın , çok sesli armonisidir kalbimizin derinliklerinde çınlayan...

 Ellerimiz terlerken sevdiğimizin avuç içlerinde , güneşe gözlüksüz bakabiliyorsak, en suskun anlarda bile gözbebeklerine yazabiliyorsak tek hece aşkı... Ne mutlu bize; artık vazgeçilmezimizi hayatımızın en asil sevdasını bulmuşuzdur...

 Sevginin asaletiyle bezenmiş , güneşe gözlüksüz bakabileceğimiz , mutlu yarınlara....!!!

seni anlatmak istiyorum dünyaya.bendeki seni herkes bilsin istiyorum.sanki senden öncesi yokmuş gibi..her şey seninle başlamış gibi..sanki hafıza kaybına uğramışım senden öncesini hatırlamıyorum.hatırlamak ta istemiyorum..sensizliğe dayanabileceğimi sanmıyorum.şimdi sen varsın ve ömrümün sonuna kadarda sen olmalısın.seninle beraber yaşamalıyım bu hayatı..gülerken senin gözlerine bakıp gülmek istiyorum.gözlerindeki beni görmeliyim sonsuza kadar… sevincimi sana haykırmak ,seninle yaşamak istiyorum…ağlayacaksam kollarında ağlamak istiyorum.göz yaşlarımı yalnızlığımda ıslak mendil parçalarının değil senin silmeni istiyorum...bana sımsıkı sarılıp güç vermelisin….düştüğümde sen elimden tutup kaldırmalısın beni…seninle yürümeliyim hayatın bütün yollarında….seninle öğrenmeliyim bütün bilinmezlikleri...seninle keşfetmeliyim hayatı…beraber aramalıyız çözüm yollarını…yada yeni bir keşfe çıkacaksak beraber çıkmalıyız...hayatta tadılacak ne kadar duygu varsa seninle tatmalıyım...acı da olsa el ele berabersek acıyı da tadarım.yeter ki seninle olsun…sen olmalısın işte...bende sen olmalısın...seni hissetmeliyim…seni yaşamalıyım...sadece bugün değil yarın değil.bir ömür tatmalıyım aşkımızı...nefesimsin.canımsın.kanımsın.
su gibisin benim için….bir gün dokunamazsam hemen susuyorum sana...boğazım kuruyor...canım acıyor….seni istiyorum...sadece seni düşünüyorum…seni kana kan a içmek istiyorum….sana doymak istiyorum ama doyamıyorum...sen benim doyumsuzumsun.ve damarlarıma oradan da bütün hücrelerime akmalısın tek tek.kimse seni alamasın benden… ve asıl yerini bulmalısın… yüreğimde tahtına oturmalısın.yüreğimden hiç kalkma..hep orda kal…benimle ol...sakın gitmeliyim deme …bana.sensiz yok olurum ben...bütün hücrelerim teker teker ölür….damarlarımdan kan akmaz…yüreğim yanmaya başlar yavaşça…nefes alamam sensiz...sensizliği düşünmek bile içimi ürpertiyor...ve bunu hissettikçe sana daha sıkı sarılıyorum...seni hayal etmek bile heyecanlandırıyor beni…başımı döndürüyorsun.buram buram aşk kokuyoruz…seninle olduğumu bilmek bana mutluluk veriyor.hani bana sımsıkı sarılıp yoncam deyişin var ya o an işte benden huzurlusu benden mutlusu yoktur heralde...kollarının arasındayken zamanı durdurmak istiyorum…akmasın zaman dursun dünya ve biz hep öle kalsak hayatım.
bana bu aşkı yaşattığın için, yanımdayken bile seni özlediğim için sana bir türlü doyamadığım için bana en güzel duyguları yaşattığın için ve bir ömür yaşatacağına söz verdiğin için teşekkür ederim canımm...kalbim senin...benliğim senin….hayatım senin...ve bende bir söz veriyorum sana… seni hayatım boyunca hep seveceğim….sadece seni seveceğim.sadece sen olacaksın.
seni çok seviyorum hayatım

Şu an parmaklarım sadece seni yazmak istiyor… Kalbimin seni istediği gibi..
Seni yazmak ne kadar güzelse..bir o kadar da zor…Bir bilsen bu aralar ne kadar uzaksın bana..
Sana daha yakın olmak için ..Durmadan seni hayal ediyorum.. Seni..!!

Hayaller kuruyorum seninle ilgili..Hani olsaya diyorum;..
Her sabah senin kokunla açsam gözlerimi güne.. ve her sabah sana dokunsam gözlerim kapalıyken henüz… Tüm gece sıcaklığında dalsam uykuya, ve bütün gün seni görmenin heyecanıyla beklesem akşamı...
Gecelerden korkuyorum şimdi sensiz geçtikleri için..
O gün gelse…her geceyi öyle basarim ki bağrıma sen gibi!..…Ama.. ama sen yoksun …

Şu an çok güzel bir aşk şarkısı çalıyor.. Aynı şarkıyı defalarda baştan baştan dinliyorum, öyle bir an geliyorki huzuru hissediyorum ve duruyorum onu sadece hissediyorum… bir an içindeyim sanıyorum ama aslında baktığım bir resim bu… Şarkı hala çalmaya devam ediyor kim bilir belki onuncu kere dinliyorum ve hala hissetmeye devam ediyorum. …İçine girmek istiyorum bu güzel şarkının bir notası olmak istiyorum... Gücümün yetmediği şeyleri istiyorum bir notanın içinde erimek, duyulmak, sevilmek, dinlenmek sonrada tekrar çalınıncaya dek susmak kaybolmak istiyorum...

Şarkı hala çalıyor ve ben orda olamıyorum içine giremiyorum ruhum notalarında eriyip yok olmuyor. Sadece dünyadan kopuyorum bir kaç saniyeliğine..Sonra gerçeğe dönüyorum..

Senin için varolduğunu bildiğin, senin için nefes aldığının farkında olduğun bir yürekten zorunlu olarak ayrı kalmak ne zor…
Çok uzakta bir sen görürüm hayalimde, koşarım kavuşmak, koklamak, sarılmak için sana; Sonra uyanırım..her tarafım uçurum..Sanki bir adım atsam sensizlikte yok olup gidecekmişim gibi.. İşte o an ölürüm..Gözlerimden bir damla sen düşer, ağlamaklı olurum. Gecenin karanlığı korkutur, göz yaşlarım boğar beni.

İnan ki bir fısıltı gibisin karanlıkta kulaklarımda çınlayan, ruhumu, duygularımı okşayan ve kanımda damla damla akan.
Seni bekliyorum her güneş ışığında ve her gün doğuşunda.
Her kızıllığında akşamın, içime bir ok giriyor tüm bedenimi tarıyor sanki... İçim kanlanıyor, akışı yavaşlıyor…
Her akşam ümidimi kendime gömüp tutuyorum evin yolunu... O yalnız yatak, sensiz sesler ve boş içim. Sen olmadığından mı bu yabanilik diyorum bazen... Öyle evet... Senin olduğunu anımsıyorum..
Gülümserdim ben... Gülerdi yüzüm, gözlerim. Sana bakmak, bakmasam da seni hissetmek yeterdi bana… Yine hissediyorum ben seni ama ellerim havada... Boşluğu tutuyorum… Boslukta geziyor gozlerim…Ey adına ömrümü adadığım nerdesin?. Gelsen…Çok şey de istemiyorum aslında sadece son bir kez gelsen..Yumaşacık teninle sarsan beni..derin derin çeksem kokunu son bir kez içime..Çekeyim ki; bir daha gitsen de kokun kalsın üzerimde…
Bilirsin ben en çok geceleri paylaşırım sevgimi seninle... Gözyüzündeki bir yıldıza bakacağım bu gece ve bu bizim yıldızımız deyip gülümseyeceğim gecenin karanlığında.. Yüreğimi yüreğine katmış koşuyorum yine sana...Savunmasız, sakınmasız, sınırsız sevgimi haykırıyorum sana... Evet..Seni hala..ama hala Çok Seviyorum..

Gitgide alışıyorum sana....
Hiçbir alışkanlık bu kadar güzel olamaz...
Ellerin ellerimden uzaksa nasıl güçsüzüm bilemezsin...
Yanımda olduğun zamanlar;
sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor,
alkol gibi damarlarıma yayılıyorsun...
Durmadan başım dönüyor verdiğin hazdan...
Alışkanlıklar daima korkutur beni...
Düşün ki ben yaşamaya bile alışkın değilim...
Kendimi kendime alıştıramadım yıllardır...
Fakat şimdi sana alışıyorum...
Alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor.
Yalnız içimde garip bir korku var.
Sana alışmaktan değil seni kendime alıştırmaktan korkuyorum...
Bir gün sana şimdi verdiklerimden daha güzelini
daha değerlisini verememekten korkuyorum...
Bir gün ansızın ölmekten ve seni, bana olan alışkanlığınla
yapayalnız bırakmaktan korkuyorum...

Oysaki her zaman ve günün her saatinde
yanında olmalıyım senin... Bana alışmış olmaktan
pişmanlık duyacağın bir dakikan bile olmamalı...
Bütün zamanlarını zamanlarımla karıştırıp
emsalsiz bir zaman bileşiminde yaşatmalıyım seni...
Uykularda bile aynı rüyayı görmeliyiz.
Her şeyin ve her zevkin yarısı senin olmalı, yarısı benim...
"Bana alış" demeyeceğim... Nasıl olsa alışacaksın bir gün...
Şimdi çirkinliğimde güzellikler bulan gözlerin,
o zaman en güzeli görecek bende! Alışkanlığınla,
sevginle yepyeni bir "ben" yaratacaksın benden!

İlk defa sevilmenin ürpertileri içindeyim inan. Sevgimle
mukayese edebileceğim tek şeyi beni sevmende buldum...
Ömrümde kimse bana sevmenin gerekliliğini öğretmedi.
Kimseden sevgisini istemedim, verdiler almadım.
Bencildim bir zamanlar, sevmek benim hakkım diyordum.
Oysaki şimdi bir zamanlar hiç sevmemiş olduğumu
kendi kendime biraz da utanarak itiraf ediyorum.

Asıl büyük sevgiyi seni sevmekte buldum ve sevgim
senin sevginle değerleniyor, ayrı bir anlam kazanıyor...
Sevgin olmasaydı değersiz bir cam parçasıydım.
Sevginle bir aynayım şimdi. Bana bakanlar baştanbaşa
seni görecekler içimde...
Bir zincirin iki halkasıyız seninle anlıyor musun?
Aynı kadehte karışmış iki içkiyiz.
İki kelimeyiz seninle birbirini tamamlayan.
Her yerde iki olduğumuz için
bir bütün haline geliyoruz durmadan...

Seni kimse benim kadar benimle bir bütün olduğuna inandıramaz....
Gitgide bu alışkanlığın içinde kaybolduğumu hissediyorum...
Beni yaşadığım zamanın dışına çıkarıyorsun.
Bir gün tarih öncesinde yaşıyoruz , bir gün bulutların üstünde...
Uzun süren bir baygınlık sonrasının
o anlatılmaz baş dönmesi içindeyim...
Bütün merdivenler birbirine eklendiği zaman
seninle vardığım yüksekliğe erişemez...

Açılmış bütün kuyuların derinliği
içimde seni bulduğum yer kadar derin değil...
Alışkanlık kozasını ören bir ipekböceği gibi gitgide tamamlıyor bizi.
Emsalsiz bir oluşun içinde yuvarlanıyoruz.
Korkunç bir yangın başladı yüreklerimizde.
Özlem, kıskançlık, arzu ne varsa içimizde hepsi birdenbire tutuştu.
Alev almayan bir yerimiz kalmadı.
Alevlerimiz muhteşem bir kızıllığın içinde yıldızlara kadar uzanıyor.
Hiç bir su, bu ateşi söndüremez artık.
Nehirle, denizler boşalsa üstümüze hiç sönmeyeceğimizi biliyorum.
Bu yangın biz birer kor haline gelinceye kadar sürecek.
Önce bakışlarımız alıştı birbirine, sonra parmak uçlarımız...
Bu oluş tamamlandığı anda yeryüzünde
bizden güçlüsü olmayacak!
En mutlu olduğumuz yerde en güçlü de olacağız seninle...
Bu bir sonun değil bir varoluşun başlangıcıdır.
Geçmişteki tüm alışkanlıkların bana alışmanı önleyemez artık...

-ümit yaşar oğuzcan-

Mavisi bol bir deniz oluveriyor kurumuş hasretim,dallarımda taze mevsimler açıyor seni beklerken…dal uçlarımdan çoğalıyorum sana…yeşilin binlerce tonu mavinin derinliğiyle örtüşüveriyor seni beklerken.tıpkı senin yeşil hasretine düşmüş mavi düşlerim gibi…

Ellerimden tutuveriyor kokunu getiren rüzgar ve benim başım dönüyor seni beklerken…Nefesim yanmaya başlıyor birden,kalbimin bir atışı diğerini tutmuyor..birdenbire bir yağmur bastırıyor gözlerimi…tuz kokuyor yanaklarım..buğusunda bir eylem belirginleşiyor seni beklerken…binlerce tonu çiçeklerin birbirinden heyecanlı..ve sen görünüyorsun çırılçıplak ayaklarınla basmadan yere..hayallere dalıyorum,adına sevda diyorum ben seni beklerken..
Söylenmemiş bir türkünün yarım kalan ezgisi birleşiyor….uyanıyor sevdiğim taze bahar yeliyle..ellerimde aşk gözlerimde gözlerinin izi boy veriyor seni beklerken..
Ve ben seni beklerken sevgili;içimde dikensiz güller büyütüyorum...gecesiz gündüzler…
Seni beklerken sevdiğim ayrılıksız aşklar besliyorum sana…kırılmayan umutlar…yok olmayan hayaller…Seni beklerken sevdiğim..bende sen oluyor bedenim..yüreğim sana atıyor…içimde bir sen daha oluyor bugünde seni beklerken…

Bağlanmışken böyle deli sevdayla,
Her nefesten sevgi çıkan nidâyla,
Tek kelime yalnız,adı vedâyla,
Duyma sen,bitemez bizim öykümüz...

Bu sevda ki,gönüllerin direği,
Sezdi, hak ettiği iki yüreği,
Ayrılmak mı? hayır yoktur gereği,
İnanma,bitemez bizim öykümüz...

Türü yaşanmamış,sevgiden beter,
Yaşanmalı,yoksa zay olur yiter,
Düşünme ki,gün olur bu da biter,
Yanılırsın,bitmez bizim öykümüz...

Tarih yazsa,bu ikinci taç mahâl,
Güneşe en yakın,asari zuhal,
Affedilmez buna gelirse zevâl,
İnanma,bitemez bizim öykümüz...

Beraberce verdik,biz buna ikrar,
Sanma ki yaşanır benzeri tekrar,
Etme;hâşâ günahtır bunu inkâr,
Aldırma,bitemez bizim öykümüz...

Geceydi seni bana taşıyan...Sen geceye yakındın, bende sana...Ağır aksak işleyen zamanın düşürdüğü tuzaklardan kurtulup geldin, hoş geldin.Korkularınla, sırlarınla ve sadece gözlerine derin bakanların görebileceği acılarınla geldin, iyi ki geldin...

Bekleyişlerimin içine hapsettiğim özlemlerim vardı.Nicedir kimseyle paylaşmadığım hüzünlerim.Soramadığım sorularım.. Hatırladığımda yüreğimde yaratacağı o korkunç sızıyı duymaktan korktuğum için beynimin bir köşesine fırlatıp attığım ve bir daha hiç dokunmadığım anılarım vardı... Şimdi özgür bıraktım özlemi.Şimdi hüzünde sevinçte doyasıya yaşanıyor bende.Sorular cevabını buluyor, anılar canlanıyor çünkü sen geldin.

Susmak ne çok akıllandırmış beni... Ne çok biriktirmişim kelimelerimi...Bir bir dökülürken dilimden sevda sözcükleri senin o tedirgin duruşun bile durduramıyor beni."Seni soluyan bir rüzgara kapılmış gidiyorum.", yüreğimi bir yelken gibi açtım, seninle dolduruyorum.Seninle olmanın, seni yaşamanın ve zamanı sadece seninle paylaşmanın eşsiz hazzını duyumsuyorum, ne iyi ettin de geldin...

Bir büyüysen bozulma. Bir hayali yaşıyorsak kaybolma. Hep biz çözecek değiliz ya gerçeğin düğümlerini, bırak kendi halinde kalsın. Ruhuna talibim ben asıl gerçek bu. Kaçışlardan bıkmış, hep yarım kalmış ruhum da bir tek seninle doyuma ulaşacak, kendini bulacak. Dedim ya, sen geldin.

Bir de mavi var öyle ya... Nereye saklamıştım maviyi ? Kimlerden gizlemiştim de yok sansınlar istemiştim ? Bak, güneş bile mavi mavi parlıyor görüyor musun ? Yavaş yavaş yok oluyor yüreğimin gri katmanları. Maviyle anılıyor görebildiğim her şey.En çok maviye tutkunum ben, bu yüzden mavi sen oluyorsun, çocuk gibi seviniyorum. Sen maviyle geldin..Sahi , çocuk olmayı ne kadar özlemişim ben... Senin içindeki çocukla oynayacak bendeki çocuk. Yalansız ve saf olacak. Kumdan kaleler yapacak, içine seni koyacak. Kaleyi yıkacak, seni kurtaracak, kahraman olacak.Çığlıklar atacak, yorulmayacak, sensiz hiç bir oyunda "ebe" olmayacak.Korkma , içindeki o çocuk hep yaşayacak, kimsenin zarar vermesine izin vermeyeceğim.Çünkü sen o çocukla varsın, o çocukla geldin.Yoktum ben , senden önce yoktum sanki. Sen geldin varlığını bildim. Sen geldin bir dokunuşun, bir öpüşün nasıl da büyük bir hazza dönüştüğünü gördüm. Sen geldin ben oldum, aşk oldum.

Sen geldin... ama ne güzel geldin...

nıye yazamıyorum ben içimdekileri
niye anlatmıyor sanki hiç bir kelime
niye yetmiyor cümleler
niye niye

senı yazmak ıstıyorum
sayfa sayfa,
yaprak yaprak,
hece hece
yetmıyor kelimeler sanki
yada düğümleniyor tüm cümleler boğazımda

senı anlatmak ıstıyorum
gokteki yıldıza, aya
bahcemde yetiştirdiğim papatyama
kıskanıyorlar senı

senı yasamak ıstıyorum
sanıye sanıye
dakıka dakıka
gun be gun
an ve an

senı görmek istiyorum
belkı her sanıye
yetmez hatta salise
özlemlerim bitmez
sözcukler tukensede sevgım tukenmez

Yoksun ve olmayacaksın
Olsun
Sen varsın benım yanımda
Ve her anımda
Sevıyorum Senı Senın Umrun Olmasada

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Beni Güclü Biliyor
Onlar Beni En Zor Günümde Bile Ayakta Biliyor
Ben Aslinda Gülerek Geciridigim Her Günün Aksami Evde Aglarken
Onlar Benim Icimin Sizladigini, Yüregimin Yandigini Bilmiyor

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Beni Kral Belliyor
Onlar Beni Kizdimmi Dünyayi Yakacak Insan Biliyor
Ben Aslinda Onun Gözlerine Bakmaya Bile Kiyamazken
Onlar Benim Bir Erkek Ugruna üzülecegimi Tahmin Bile Etmiyor

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Beni Aglamaz Biliyor
Onlar Beni, üZüLdüM mu Buldundugum Shri Bulutlar Kaplar Biliyor
Ben Aslinda Odama Kapanip Sitem Duygusuyla Bir Köseye Sinerken
Onlar Beni Hic Bir Seyin Sarsacagini Akillarinin Ucundan Bile Gecirmiyor

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Bunu Hic Bilmiyor
Onlar icin Ben en Saglam Köprülerden Daha SIKI Bagliyimdir Hayata
Ben Aslinda ölümle Yasam Arasindaki ince cizgide bir o yana bir bu Yana Giderken
Onlar Hala Benim Icin Hayatin Büyük Bir Hayal Kirikligi oldugunu Bilmiyor..

Aşk hayattır.
Olur olmaz zamanlarda çıkagelir.
Asidir.Olanaksızlıklarla beslenir. Engellendikçe büyür.
Ne kadar çok neden varsa onu olanaksız kılan, o kadar çok yükselir.
İnadınadır.
Aşk hayattır. Yani ölümünedir.
Aşksa öyledir. Öylesinedir. Arsızdır.
Kendisidir. Söylendiği gibi öyle emek falan istemez.
En çok da bu bakımdan başka ilişkilere benzemez.
Çıplaktır. Hesapsızdır. Apaçıktır.
Yarını, öbür günü, sonu, sonrası yoktur.
Tutkudur aşk. Güçtür. Uğraşılmaz, baş edilmez.
Yalnızca içeriden yıkılabilir. Yalnızca buna dayanıksızdır.
Yıkımı ölüme eşdeğer bulunur. Yarası sarılmaz. Derdi onulmaz.
Sevinçtir. Kederdir. Aydınlıktır. Karanlıktır. Aşk hayattır.
Öyledir. Öylesinedir. Coşkuludur. Asla avunmaz. Boşluk tanımaz.
Anlamlıdır. Anlamsızdır. �Sana ne?� dir. �Bana ne? �dir.
Kötü geçmiş çocukluktur aşk.
Annesinin bir tanesidir. Babasının canıdır.
Duruştur. Gidiştir. Dönmeyiştir. Külhan kahkahalardır aşk.
Gösterişli düğünlerde yalnızlıktır.
Güvendir. Hayaldir. Gerçektir. Mide kanamasıdır. Kalp enfarktıdır.
Gülüştür. Ağlayıştır. Susuştur. Söyleyiştir. Öyledir. Öylesinedir.
Hileyle, hurdayla işi olmaz. nasılsa öyledir. Harbidir.
Serseridir. Zaman bilmez. Mekân tanımaz.
İhtilâlcidir. Sınıflara meydan okur. Sınırlara sığmaz.
�Başka türlü bir şey� dir. �Üstü kalsın�dır.�Merhametli bir ümit�tir.
Bilgedir aşk. Öleceğini görür. Ölüme üzülür. Ölümünü umursamaz.
Öyledir. Öylesinedir.
Aşk hayattır�.

Aşklarınızın Hayatınızdan Uçup Gitmesine İzin Vermeyin Gücünüz Yettiğince ve elinizdeki fırsatları kaçırmayın :)

sırrım var benim en canıma bile vermediğim..
kıyamadığım kimselere anlatmaya..
bir ben var bende..
artık onsuz yapamadığım..
o yokken saniyeleri asır yapan bişeyler var..
onsuz olamayan biri var..
ama yaşadığının farkında değil onu severken..
bir kalbim var..
ama iki sahibi var..
birini ödünç verdim..
sahiplenmedi ama olsun..
hesap sormaya hakkım mı var?

benim kimselere vermediğim bir sırrım var kendi içimden bile kıskandığım..adını telafuz etmeye bile utandığım..benim bir sevdiğim var içimin içinde yaşattığım..hep sakladığım..hep korkacağım kaybetmekten..içimden uçar gider diye nefes almadan yaşayacağım...