Beyazlale: Özel

Beni de götür

Thu, 06 Sep 2007 20:40:25 GMT

BENİ DE GÖTÜR

Gideceğin yere beni de götür
Sorana derdimin dermanı dersin
Götür de istersen sokakta yatır
Elinde gönlümün fermanı dersin

Adını iğneyle işle derime
Kölemdir desen de gitmez arıma
Bunlar ne derlerse mektuplarıma
Aşkımla kül olmuş birinin dersin

Duysalar da coşup çağladığımı
Bilmezler sana bel bağladığımı:
Görenler olursa ağladığımı
Fıratın en taşkın zamanı dersin...

(alıntıdır)

Forumlarda gezerken rastladım çok hoşuma gitti paylaşmak istedim.

Umudumuzun Işığı

Fri, 12 Jan 2007 18:36:54 GMT

Ben senin kalbini, sen benimkini yurt bildikten sonra, şehirlerimiz ayrı olmuş ne farkeder. Ben sende yaşıyorum, mevsimlerden ve zamandan habersizsen sen bende hüküm sürüyorsun. Orada mevsim yaz olmuş hazana dönmüş... bize sarsıntı vermiyor.Kalbimin aynasını sana tutunca mesafeler yitiyor ve beliriyorsun. Seni gönül aynamda görebiliyorsam, ayrılıktan yurtsamadan söz etmenin anlamı yok. Ayrılık pekiştiriyor sevdamızı. sen orada benim için yaşıyorsun, ben burada senin için yaşıyorum.

Mesafelerin aşkı çoğalttığını senden öğrendim ben. Sevda üstüne ne biliyorsam sen öğrettin. ruhlarımız birlikte yürürken keşfettik aşkın bütün girdaplarını. ben düşünce sen tutup kaldırdın ;özleyince ayrılığın daha bir koyusuyla tanıştırdın beni. Ayrılıklar içinde buluşmayı, uzağı yakın etmeyi ve böylece daha çok, daha çok sevmeyi öğrendim. Ve anladım, insan kendi başına sürüklüyor aşkı, kendi ellerinde taşıyor bir kor gibi. Bir gün aşkın ellerimizde kor keseceğini, bıraktık mı yanacağımızı; taşıdıkça, çoğalttıkça daha koyusuna ereceğimizi sen söylemiştin. Şimdi yanan kavrulan ellerimiz değil, yüreğimiz.... Kavruldukça aşka olan inancımız artıyor. Tek başımıza,onurlu ve muhteşem bir coşkuyla arıyoruz birbirimizi, yani aşkı...

Sana haksızlık etmemeliyim. Ayrılık acılarından bende yakınıyorum. Bir bilsen olmadık işlere vuruyorum kendimi. Anlamsız avuntular icad ediyorum kendime. Şaşırıyorum, ben mi gurbetteyim, sen mi sıladasın? Yurtsayan, mevsimleri uzaktan seyreden hangimiz? Bir arş hatırası bulmak için geceleri bekliyorum. Senin gecelerin dostu olduğunu,durmadan güneşi çağırdığını biliyorum. Seni orada ne orası yanı başımda, her gördüğüm ve dokunduğum nesnede, okuduğum her şiirde, dinlediğim her şarkıda görmesem; seninle yaşamasam gündüzü ve geceyi ....

Günleri ucu ucuna ekleyemezdim, gecenin sonunu getiremezdim. Boş bir çerçevede gibi anlamsız kalırdı yaşamım.

Biliyorum ki ruhumun yarısı sende yaşıyor; seninle acılar çekiliyor, seninle sınırsız düşler kuruyorum. Gittiğin denizler boyunca benide sürüklüyorsun. Acıların içinde damıtıyoruz yaşam ışığını. Aşk acı çekmekse paylaşıyor onu ruhlarımız. Paylaşıyoruz paylaşmasınıda, ben hep sana haksızlık ettiğimi düşünüyorum. Sen hasını yaşıyorsun acının bense gölgesini....

Kapıları hep sen açıyorsun hep sen göğüslüyorsun fırtınaları... En büyük şarkıları hep sen söylüyorsun. Ben seni izliyorum yalnız, gönlümün aynasına düşeni yaşıyorum.

Ayrılık acılarından daha çok sana yetişememenin, bütünüyle sen olamamanın acısını yaşıyorum.

Daüssıla'dan, yurtsamamaktan söz açıyorsun, sözlerin kurşun gibi işliyor içime, aşkı elinde bir kor gibi taşıyanların sılası, sevdalıların yüreğinden başka neresiydi?Özlediğin aradığın ve bulamadığın benim gönlümün ateşi olmalı. Asıl hazan asıl karanlık benim gönlümde. Orada sana yetecek, seni acılar önünde diri kılacak coşkuyu, tutkuyu ve bağlılığı bulamıyorsun. Yoksa ayrılığın mesafelerin aramızdaki kara gecelerin ne önemi var?

Yüreğimin bütün darlığına rağmen ruhumun bir yarısının sende olduğunu bilmeni isterim. Beni yaşama bağlayanın sen olduğunu ve aşkı bir kor gibi elimde taşıdığımı... Sıla benim sıla sensin... sıla gönlümüzün aynası. Orada seyrediyoruz birbirimizi. Gecenin önemi yok, umudumuzun ışığı yeter bize... Seni seviyorum

Asil Sevdamm..

Mon, 25 Dec 2006 19:10:19 GMT

Ne güzel bir duygudur birine içinden gelerek ve hissederek ''seni seviyorum'' diyebilmek. Hemde sıradanlaştırmadan, söylerken kanınınızın kaynayabilmesi , sözcüklerinizin tutkuyla bütünleşmesi , tüm vücudunuzu sararak sarfetmek bu iki kelimeyi...

Ve bunu söylemeye değecek insanı bulabilmek ise bambaşka bir ayrıcalıktır.Hepimiz hayatımızın değişik aşamalarında değişik sevdalara yelken açmışızdır. Bazen hakkımız olarak , bazen de bu hakkı kendi kendimize tanıyarak. Kimilerini sevdiğimizi zannederek günlerimizi aylarımızı hatta yıllarımızı adamış ama herşeyin koskoca bir yalandan ibaret olduğunu anladığımızda yazık ettiğimiz günlerimize yanmışızdır. Hiçbir kalp aşksız sevgisiz yaşayamaz. Günü zamanı yoktur aşkın sevginin. Bir gün mutlaka hatta olmadık bir zamanda çıkabilir karşımıza aşk. Nereden başladığını bilemeden ani bir sağnak gibi bastırıverir hayatımıza. İşte içimizden gelerek, hissederek ''seni seviyorum'' diyebileceğimiz , pişmalık yaşatmayacak biridir O... Tutkumuzdur artık, duygularımızın bütün çıplaklığı ile yansımasıdır, yanındayken bile özlediğimiz , düşünürken kalp atışımız , gülümseyişimiz O... Bu günümüzü yaşarken güvenimiz, yarını düşünürken tek umudumuz, hayatımızın en temiz , en beyaz sayfasıdır.Ayaklarımızı yerden kesen ve bir okadar da hayata sımsıkı tutunmamızı sağlayandır.Yalansız , çıkarsız , beklentisiz bir sevdadır O...

Hayatın hangi diliminde olursa olsun , yaşayabilmek bu duyguyu hepimizin özlemidir.Sessiz sedasız bir aşkın , çok sesli armonisidir kalbimizin derinliklerinde çınlayan...

Ellerimiz terlerken sevdiğimizin avuç içlerinde , güneşe gözlüksüz bakabiliyorsak, en suskun anlarda bile gözbebeklerine yazabiliyorsak tek hece aşkı... Ne mutlu bize; artık vazgeçilmezimizi hayatımızın en asil sevdasını bulmuşuzdur...

Sevginin asaletiyle bezenmiş , güneşe gözlüksüz bakabileceğimiz , mutlu yarınlara....!!!

Sensiz olmaz

Tue, 19 Dec 2006 17:51:38 GMT

seni anlatmak istiyorum dünyaya.bendeki seni herkes bilsin istiyorum.sanki senden öncesi yokmuş gibi..her şey seninle başlamış gibi..sanki hafıza kaybına uğramışım senden öncesini hatırlamıyorum.hatırlamak ta istemiyorum..sensizliğe dayanabileceğimi sanmıyorum.şimdi sen varsın ve ömrümün sonuna kadarda sen olmalısın.seninle beraber yaşamalıyım bu hayatı..gülerken senin gözlerine bakıp gülmek istiyorum.gözlerindeki beni görmeliyim sonsuza kadar… sevincimi sana haykırmak ,seninle yaşamak istiyorum…ağlayacaksam kollarında ağlamak istiyorum.göz yaşlarımı yalnızlığımda ıslak mendil parçalarının değil senin silmeni istiyorum...bana sımsıkı sarılıp güç vermelisin….düştüğümde sen elimden tutup kaldırmalısın beni…seninle yürümeliyim hayatın bütün yollarında….seninle öğrenmeliyim bütün bilinmezlikleri...seninle keşfetmeliyim hayatı…beraber aramalıyız çözüm yollarını…yada yeni bir keşfe çıkacaksak beraber çıkmalıyız...hayatta tadılacak ne kadar duygu varsa seninle tatmalıyım...acı da olsa el ele berabersek acıyı da tadarım.yeter ki seninle olsun…sen olmalısın işte...bende sen olmalısın...seni hissetmeliyim…seni yaşamalıyım...sadece bugün değil yarın değil.bir ömür tatmalıyım aşkımızı...nefesimsin.canımsın.kanımsın.
su gibisin benim için….bir gün dokunamazsam hemen susuyorum sana...boğazım kuruyor...canım acıyor….seni istiyorum...sadece seni düşünüyorum…seni kana kan a içmek istiyorum….sana doymak istiyorum ama doyamıyorum...sen benim doyumsuzumsun.ve damarlarıma oradan da bütün hücrelerime akmalısın tek tek.kimse seni alamasın benden… ve asıl yerini bulmalısın… yüreğimde tahtına oturmalısın.yüreğimden hiç kalkma..hep orda kal…benimle ol...sakın gitmeliyim deme …bana.sensiz yok olurum ben...bütün hücrelerim teker teker ölür….damarlarımdan kan akmaz…yüreğim yanmaya başlar yavaşça…nefes alamam sensiz...sensizliği düşünmek bile içimi ürpertiyor...ve bunu hissettikçe sana daha sıkı sarılıyorum...seni hayal etmek bile heyecanlandırıyor beni…başımı döndürüyorsun.buram buram aşk kokuyoruz…seninle olduğumu bilmek bana mutluluk veriyor.hani bana sımsıkı sarılıp yoncam deyişin var ya o an işte benden huzurlusu benden mutlusu yoktur heralde...kollarının arasındayken zamanı durdurmak istiyorum…akmasın zaman dursun dünya ve biz hep öle kalsak hayatım.
bana bu aşkı yaşattığın için, yanımdayken bile seni özlediğim için sana bir türlü doyamadığım için bana en güzel duyguları yaşattığın için ve bir ömür yaşatacağına söz verdiğin için teşekkür ederim canımm...kalbim senin...benliğim senin….hayatım senin...ve bende bir söz veriyorum sana… seni hayatım boyunca hep seveceğim….sadece seni seveceğim.sadece sen olacaksın.
seni çok seviyorum hayatım

...

Tue, 19 Dec 2006 17:50:50 GMT

bana bu aşkı yaşattığın için, yanımdayken bile seni özlediğim için sana bir türlü doyamadığım için bana en güzel duyguları yaşattığın için ve bir ömür yaşatacağına söz verdiğin için teşekkür ederim canımm...kalbim senin...benliğim senin….hayatım senin...ve bende bir söz veriyorum sana… seni hayatım boyunca hep seveceğim….sadece seni seveceğim.sadece sen olacaksın.
seni çok seviyorum hayatım

Gelişin bahar olacak...

Fri, 08 Sep 2006 19:50:13 GMT

Yazıyorum.
Aklımda çiçekler.
Binbir renkten binbir çiçek.
Kokuları burnumda...
Az kaldı biliyorum.
Bahar gelecek.
Baharla birlikte sen geleceksin.
Bir sihirli değnek dokunacak hayatıma.
Sihirli değnek gözümün değdiği her yere dokunacak.
Sen geleceksin...
Gelişin bahar olacak.
Yanımda olacaksın.
Ben böcekleri de seveceğim çiçekleri sevdiğim kadar.
Sen yanımdayken herşey güzel olacak.
Özleyeceğim seni yanıbaşımdayken bile...
Bahar...
Birazdan gelecek.
Tüm çiçekler sen olacak.
Sen en güzel çiçek olacaksın.
Sen geleceksin.
Gelişin
bahar
olacak...

Seni Çooook Seviyorumm:)

Tue, 25 Jul 2006 19:10:35 GMT

Ben senin varlığını seviyorum,
Yokluğunu seviyorum
Sana ulaşamadığım dakikalarda.
Seni duymayı
Seni özlemeyi
Hiç görmesem bile seninle olmayı seviyorum.
Hiç korkmuyorum seni sevmekten.
Senin gülüşünü seviyorum.
Her bana bakışında
Gözlerinde okuduğum o duyguyu
Gözlerindeki gözlerimi seviyorum.
Gönlünü seviyorum

Özünü seviyorum senin
Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sendeki o sıcaklığı
Sana olan uzaklığı seviyorum.
Yanaklarından akan göz yaşlarını
En çok, dağınık olduğunda saçlarını
Beni arayan ellerini seviyorum.
Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen
Ayrılığını seviyorum,
En çok yalnız kaldığımda
Beni bulan gönlünü seviyorum.
Ben en çok senin bana olan
Sevgini seviyorum.

İçimden haykırmak geliyor.
Dünyaya sığdıramadığım seni
Kalbime sığdırmak geliyor.
Ağlamak geliyor seni görmezsem
Özlemek geçiyor içimden seni
Sevmek geçiyor.
İçimden sana doğru giden
Bin bir türlü yol geçiyor.
İçimden sen mutlu olacaksan
Ölmek bile geçiyor aşkım.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben yalnızca seni seviyorum,

Ne o muhteşem güzelliğin
Ne kalbimdeki özelliğin
Ne de sevdiğim için değil,
Seni yalnızca sen olduğun için,
Ruhun için
Kalbin için
Aklın ve sevgin için seviyorum seni.
Ben seni en çok kendim için seviyorum
Belki de ilk defa bencil oluşumu
Sana borçlu olduğum için.
Seni her şey için seviyorum.
Ve sahip olmadığım
Hiçbir şey için.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.

Gözlerimi her açtığımda
Aklıma gelişini seviyorum.
Her gece uyumadan önce
Seni sevdiğim aklıma gelince
Sensiz uyumayı bile seviyorum
Uyumadan önce seni düşününce.
Ben seni en çok
Umutsuzluğumda beni bulduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben seni bu şehirde olduğun için değil
Benimle aynı toprağa ayak bastığın için
Benimle aynı gökyüzünü paylaştığın için seviyorum.

Geceleri yüzüme vuran ay ışığı
Seninde gözlerine vurduğu için seviyorum.
Beni ısıtan yaz güneşi
Sana da sıcaklık veriyor diye seviyorum seni.
Beş bin yaşındaki bu dünyada
Benimle aynı zamanı paylaştığın için seviyorum.
Ben seni benimle yaşadığın için
Benden hiç gitmediğin için seviyorum
Ellerini seviyorum tanrıya açıldığında
Kalbini seviyorum kapıları açıldığında
Ve gözlerini seviyorum
Her karşımda kapanıp açıldığında.

Bana baktığında
İçimde yakaladığın coşkumu seviyorum,
Her bana baktığında
Seni sevdiğimi hatırlamayı seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Her kibrit çaktığımda
Alevin içinde seni görmeyi seviyorum.
Her sigara yaktığımda
Dumanın şeklinde seni görmeyi seviyorum.
Her bana baktığında
O kadar çok seviyorum ki seni sevmeyi
Yalnızca sen olduğun için hayatımda
Kendimi bile seviyorum
Sen olunca aklımda.

Kalbimi seviyorum seni seviyor diye
Gözlerimi seviyorum seni görüyor diye.
Ruhumu seviyorum, seni ruhuna
Bu kadar yakın diye.
Varlığımı seviyorum,
Sırf sana borçlu olduğum için
Mutluğumu seviyorum.
Gülümsememi seviyorum seni düşününce
Ayakta kalışımı seviyorum sebebi sen olunca
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Senin adını yazdığım kağıdı seviyorum.
Sana olan sevgime benzettiğim
Her sevgiyi seviyorum.

Bana seni hatırlatan her şeyi
Sana giden yolları seviyorum.
O kadar çok seviyorum ki seni
Seni kaybetmek korkusunu bile,
İçinde yalnızca, sen olduğun için
Sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için
Korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Seni seviyorum.

Seni hala çok ama çok seviyorum :)

Sun, 02 Jul 2006 13:24:24 GMT

Şu an parmaklarım sadece seni yazmak istiyor… Kalbimin seni istediği gibi..
Seni yazmak ne kadar güzelse..bir o kadar da zor…Bir bilsen bu aralar ne kadar uzaksın bana..
Sana daha yakın olmak için ..Durmadan seni hayal ediyorum.. Seni..!!

Hayaller kuruyorum seninle ilgili..Hani olsaya diyorum;..
Her sabah senin kokunla açsam gözlerimi güne.. ve her sabah sana dokunsam gözlerim kapalıyken henüz… Tüm gece sıcaklığında dalsam uykuya, ve bütün gün seni görmenin heyecanıyla beklesem akşamı...
Gecelerden korkuyorum şimdi sensiz geçtikleri için..
O gün gelse…her geceyi öyle basarim ki bağrıma sen gibi!..…Ama.. ama sen yoksun …

Şu an çok güzel bir aşk şarkısı çalıyor.. Aynı şarkıyı defalarda baştan baştan dinliyorum, öyle bir an geliyorki huzuru hissediyorum ve duruyorum onu sadece hissediyorum… bir an içindeyim sanıyorum ama aslında baktığım bir resim bu… Şarkı hala çalmaya devam ediyor kim bilir belki onuncu kere dinliyorum ve hala hissetmeye devam ediyorum. …İçine girmek istiyorum bu güzel şarkının bir notası olmak istiyorum... Gücümün yetmediği şeyleri istiyorum bir notanın içinde erimek, duyulmak, sevilmek, dinlenmek sonrada tekrar çalınıncaya dek susmak kaybolmak istiyorum...

Şarkı hala çalıyor ve ben orda olamıyorum içine giremiyorum ruhum notalarında eriyip yok olmuyor. Sadece dünyadan kopuyorum bir kaç saniyeliğine..Sonra gerçeğe dönüyorum..

Senin için varolduğunu bildiğin, senin için nefes aldığının farkında olduğun bir yürekten zorunlu olarak ayrı kalmak ne zor…
Çok uzakta bir sen görürüm hayalimde, koşarım kavuşmak, koklamak, sarılmak için sana; Sonra uyanırım..her tarafım uçurum..Sanki bir adım atsam sensizlikte yok olup gidecekmişim gibi.. İşte o an ölürüm..Gözlerimden bir damla sen düşer, ağlamaklı olurum. Gecenin karanlığı korkutur, göz yaşlarım boğar beni.

İnan ki bir fısıltı gibisin karanlıkta kulaklarımda çınlayan, ruhumu, duygularımı okşayan ve kanımda damla damla akan.
Seni bekliyorum her güneş ışığında ve her gün doğuşunda.
Her kızıllığında akşamın, içime bir ok giriyor tüm bedenimi tarıyor sanki... İçim kanlanıyor, akışı yavaşlıyor…
Her akşam ümidimi kendime gömüp tutuyorum evin yolunu... O yalnız yatak, sensiz sesler ve boş içim. Sen olmadığından mı bu yabanilik diyorum bazen... Öyle evet... Senin olduğunu anımsıyorum..
Gülümserdim ben... Gülerdi yüzüm, gözlerim. Sana bakmak, bakmasam da seni hissetmek yeterdi bana… Yine hissediyorum ben seni ama ellerim havada... Boşluğu tutuyorum… Boslukta geziyor gozlerim…Ey adına ömrümü adadığım nerdesin?. Gelsen…Çok şey de istemiyorum aslında sadece son bir kez gelsen..Yumaşacık teninle sarsan beni..derin derin çeksem kokunu son bir kez içime..Çekeyim ki; bir daha gitsen de kokun kalsın üzerimde…
Bilirsin ben en çok geceleri paylaşırım sevgimi seninle... Gözyüzündeki bir yıldıza bakacağım bu gece ve bu bizim yıldızımız deyip gülümseyeceğim gecenin karanlığında.. Yüreğimi yüreğine katmış koşuyorum yine sana...Savunmasız, sakınmasız, sınırsız sevgimi haykırıyorum sana... Evet..Seni hala..ama hala Çok Seviyorum..

Alışıyorum sana

Thu, 15 Jun 2006 21:32:39 GMT

Gitgide alışıyorum sana....
Hiçbir alışkanlık bu kadar güzel olamaz...
Ellerin ellerimden uzaksa nasıl güçsüzüm bilemezsin...
Yanımda olduğun zamanlar;
sigara dumanı gibi ciğerlerime doluyor,
alkol gibi damarlarıma yayılıyorsun...
Durmadan başım dönüyor verdiğin hazdan...
Alışkanlıklar daima korkutur beni...
Düşün ki ben yaşamaya bile alışkın değilim...
Kendimi kendime alıştıramadım yıllardır...
Fakat şimdi sana alışıyorum...
Alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor.
Yalnız içimde garip bir korku var.
Sana alışmaktan değil seni kendime alıştırmaktan korkuyorum...
Bir gün sana şimdi verdiklerimden daha güzelini
daha değerlisini verememekten korkuyorum...
Bir gün ansızın ölmekten ve seni, bana olan alışkanlığınla
yapayalnız bırakmaktan korkuyorum...

Oysaki her zaman ve günün her saatinde
yanında olmalıyım senin... Bana alışmış olmaktan
pişmanlık duyacağın bir dakikan bile olmamalı...
Bütün zamanlarını zamanlarımla karıştırıp
emsalsiz bir zaman bileşiminde yaşatmalıyım seni...
Uykularda bile aynı rüyayı görmeliyiz.
Her şeyin ve her zevkin yarısı senin olmalı, yarısı benim...
"Bana alış" demeyeceğim... Nasıl olsa alışacaksın bir gün...
Şimdi çirkinliğimde güzellikler bulan gözlerin,
o zaman en güzeli görecek bende! Alışkanlığınla,
sevginle yepyeni bir "ben" yaratacaksın benden!

İlk defa sevilmenin ürpertileri içindeyim inan. Sevgimle
mukayese edebileceğim tek şeyi beni sevmende buldum...
Ömrümde kimse bana sevmenin gerekliliğini öğretmedi.
Kimseden sevgisini istemedim, verdiler almadım.
Bencildim bir zamanlar, sevmek benim hakkım diyordum.
Oysaki şimdi bir zamanlar hiç sevmemiş olduğumu
kendi kendime biraz da utanarak itiraf ediyorum.

Asıl büyük sevgiyi seni sevmekte buldum ve sevgim
senin sevginle değerleniyor, ayrı bir anlam kazanıyor...
Sevgin olmasaydı değersiz bir cam parçasıydım.
Sevginle bir aynayım şimdi. Bana bakanlar baştanbaşa
seni görecekler içimde...
Bir zincirin iki halkasıyız seninle anlıyor musun?
Aynı kadehte karışmış iki içkiyiz.
İki kelimeyiz seninle birbirini tamamlayan.
Her yerde iki olduğumuz için
bir bütün haline geliyoruz durmadan...

Seni kimse benim kadar benimle bir bütün olduğuna inandıramaz....
Gitgide bu alışkanlığın içinde kaybolduğumu hissediyorum...
Beni yaşadığım zamanın dışına çıkarıyorsun.
Bir gün tarih öncesinde yaşıyoruz , bir gün bulutların üstünde...
Uzun süren bir baygınlık sonrasının
o anlatılmaz baş dönmesi içindeyim...
Bütün merdivenler birbirine eklendiği zaman
seninle vardığım yüksekliğe erişemez...

Açılmış bütün kuyuların derinliği
içimde seni bulduğum yer kadar derin değil...
Alışkanlık kozasını ören bir ipekböceği gibi gitgide tamamlıyor bizi.
Emsalsiz bir oluşun içinde yuvarlanıyoruz.
Korkunç bir yangın başladı yüreklerimizde.
Özlem, kıskançlık, arzu ne varsa içimizde hepsi birdenbire tutuştu.
Alev almayan bir yerimiz kalmadı.
Alevlerimiz muhteşem bir kızıllığın içinde yıldızlara kadar uzanıyor.
Hiç bir su, bu ateşi söndüremez artık.
Nehirle, denizler boşalsa üstümüze hiç sönmeyeceğimizi biliyorum.
Bu yangın biz birer kor haline gelinceye kadar sürecek.
Önce bakışlarımız alıştı birbirine, sonra parmak uçlarımız...
Bu oluş tamamlandığı anda yeryüzünde
bizden güçlüsü olmayacak!
En mutlu olduğumuz yerde en güçlü de olacağız seninle...
Bu bir sonun değil bir varoluşun başlangıcıdır.
Geçmişteki tüm alışkanlıkların bana alışmanı önleyemez artık...

-ümit yaşar oğuzcan-

Seni Beklerken...

Sun, 07 May 2006 12:46:39 GMT

Mavisi bol bir deniz oluveriyor kurumuş hasretim,dallarımda taze mevsimler açıyor seni beklerken…dal uçlarımdan çoğalıyorum sana…yeşilin binlerce tonu mavinin derinliğiyle örtüşüveriyor seni beklerken.tıpkı senin yeşil hasretine düşmüş mavi düşlerim gibi…

Ellerimden tutuveriyor kokunu getiren rüzgar ve benim başım dönüyor seni beklerken…Nefesim yanmaya başlıyor birden,kalbimin bir atışı diğerini tutmuyor..birdenbire bir yağmur bastırıyor gözlerimi…tuz kokuyor yanaklarım..buğusunda bir eylem belirginleşiyor seni beklerken…binlerce tonu çiçeklerin birbirinden heyecanlı..ve sen görünüyorsun çırılçıplak ayaklarınla basmadan yere..hayallere dalıyorum,adına sevda diyorum ben seni beklerken..
Söylenmemiş bir türkünün yarım kalan ezgisi birleşiyor….uyanıyor sevdiğim taze bahar yeliyle..ellerimde aşk gözlerimde gözlerinin izi boy veriyor seni beklerken..
Ve ben seni beklerken sevgili;içimde dikensiz güller büyütüyorum...gecesiz gündüzler…
Seni beklerken sevdiğim ayrılıksız aşklar besliyorum sana…kırılmayan umutlar…yok olmayan hayaller…Seni beklerken sevdiğim..bende sen oluyor bedenim..yüreğim sana atıyor…içimde bir sen daha oluyor bugünde seni beklerken…

Bitemez bizim öykümüz

Mon, 01 May 2006 16:32:56 GMT

Bağlanmışken böyle deli sevdayla,
Her nefesten sevgi çıkan nidâyla,
Tek kelime yalnız,adı vedâyla,
Duyma sen,bitemez bizim öykümüz...

Bu sevda ki,gönüllerin direği,
Sezdi, hak ettiği iki yüreği,
Ayrılmak mı? hayır yoktur gereği,
İnanma,bitemez bizim öykümüz...

Türü yaşanmamış,sevgiden beter,
Yaşanmalı,yoksa zay olur yiter,
Düşünme ki,gün olur bu da biter,
Yanılırsın,bitmez bizim öykümüz...

Tarih yazsa,bu ikinci taç mahâl,
Güneşe en yakın,asari zuhal,
Affedilmez buna gelirse zevâl,
İnanma,bitemez bizim öykümüz...

Beraberce verdik,biz buna ikrar,
Sanma ki yaşanır benzeri tekrar,
Etme;hâşâ günahtır bunu inkâr,
Aldırma,bitemez bizim öykümüz...

Seni Seviyorum :))

Sun, 02 Apr 2006 14:02:04 GMT

Seni seviyorum,
çünkü her sabah kalktığımda bir günü daha seninle
geçirerek olmanın mutluluğunu yaşatıyorsun bana
Ben güne seninle başlıyorum ve her gün hayatı
yeniden keşfediyorum.

Seni seviyorum
çünkü gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan en
parlak renksin sen.Herşey senin rengini taşıyor ve
benim icin ancak o zaman anlamlı oluyor.

Seni seviyorum,
çünkü soğuk günlerde içimi ısıtan meltemsin.Sıcak
günlerde isi ferahlık veren kuzey rüzgarı.İliklerime
işleyerek esiyorsun.

Seni seviyorum,
çünkü herşeyde sen varsın.Nasıl olmayacaksınki?
Sanki sen doğduğumdan beri içimdeydin.Yüreğiimin en derin köşesindeydin.Sankii ortaya çıkmak için beni
bekliyordun.Ven ben orada olduğunu fark edince hakettiğin yere çıkardım
seni.

Seni seviyorum,
çünkü hep benimlesin.Seni görmem için yüzüme
bakmam gerekmiyor.Gözümü kapatsam ordasın.
Gördüğüm her yüz aslında sensin.

SEni seviyorum,
çünkü gözlerinin icindeki binlerce yıldız gecenin karanlığını delip
geçiyor.Sen bana bakarken ben kendimi yıldızlarabakıyor gibi hissediyorum.
o yıldızların parlaklığında kaybediyorum kendimi
Gözlerim kamaşıyor ama şikayetci değilim aydınlığından.Güneş
doğmasa, yıldızlar kaybolmasa diyorum , ama biliyorumki güneşimde
sen olacaksın gecenin sonunda.Bu kez daha parlak daha aydınlık
çıkacaksın karşıma .

Seni seviyorum
çünkü sacların ellerimin arasında kayıp giderken, dünyadaki cenneti
bulmuş gibi hissediyorum kendimi.Cennetin sahibi sensin ve biliyorumki
sadece izin verdiklerin girebiliro cennete.Ben o cennette kalmaya
kararlıyım.

Seni Seviyorum,
çünkü her gülümseyişin içime yeniden yaşama sevinci dolduruyor.Her
gülümseyişin karamsarlığı yıkıyor umutsuzluğu parcalıyor.Bir çicek
bahcesine çeviriyor çorak dünyayı.

Çicek dedim ya, bir çiçek adı verseydim sana papatya olurdun.Açışıyla
dünyaya, insanlara baharın geldiğini müjdeleyen papatya.İddaasız ama
güzel.Güzel ama kibirsiz.

Seni Seviyorum,
çünkü seni sevmeyi, sana dokunmayı seni dinlemeyi sana bakmayı
seni koklamayı seninle paylaşmayı seviyorum.
Seninle birlikte insana dair ne varsa onları da seviyorum.
Seni sevdiğimi anlatmaya çalışırken ne kadar çaresiz olduğumuda görüyorum.Her sözcükten sonra durup tekrar tekrar düşünüyorum, seni
yeterince anlatabildimmi diye.

Bilmiyorum ki yetmeyecek, bu kadar sözcükten sonra bile sana sevgimi
anlatamamış olacağım.
Sözcüklerin bittiği yerde gözlerime bak.
Onlar bu sevgiyi çok daha iyi anlatacaktır sana..

Hoşgeldiin :)

Sun, 05 Mar 2006 20:21:00 GMT

Geceydi seni bana taşıyan...Sen geceye yakındın, bende sana...Ağır aksak işleyen zamanın düşürdüğü tuzaklardan kurtulup geldin, hoş geldin.Korkularınla, sırlarınla ve sadece gözlerine derin bakanların görebileceği acılarınla geldin, iyi ki geldin...

Bekleyişlerimin içine hapsettiğim özlemlerim vardı.Nicedir kimseyle paylaşmadığım hüzünlerim.Soramadığım sorularım.. Hatırladığımda yüreğimde yaratacağı o korkunç sızıyı duymaktan korktuğum için beynimin bir köşesine fırlatıp attığım ve bir daha hiç dokunmadığım anılarım vardı... Şimdi özgür bıraktım özlemi.Şimdi hüzünde sevinçte doyasıya yaşanıyor bende.Sorular cevabını buluyor, anılar canlanıyor çünkü sen geldin.

Susmak ne çok akıllandırmış beni... Ne çok biriktirmişim kelimelerimi...Bir bir dökülürken dilimden sevda sözcükleri senin o tedirgin duruşun bile durduramıyor beni."Seni soluyan bir rüzgara kapılmış gidiyorum.", yüreğimi bir yelken gibi açtım, seninle dolduruyorum.Seninle olmanın, seni yaşamanın ve zamanı sadece seninle paylaşmanın eşsiz hazzını duyumsuyorum, ne iyi ettin de geldin...

Bir büyüysen bozulma. Bir hayali yaşıyorsak kaybolma. Hep biz çözecek değiliz ya gerçeğin düğümlerini, bırak kendi halinde kalsın. Ruhuna talibim ben asıl gerçek bu. Kaçışlardan bıkmış, hep yarım kalmış ruhum da bir tek seninle doyuma ulaşacak, kendini bulacak. Dedim ya, sen geldin.

Bir de mavi var öyle ya... Nereye saklamıştım maviyi ? Kimlerden gizlemiştim de yok sansınlar istemiştim ? Bak, güneş bile mavi mavi parlıyor görüyor musun ? Yavaş yavaş yok oluyor yüreğimin gri katmanları. Maviyle anılıyor görebildiğim her şey.En çok maviye tutkunum ben, bu yüzden mavi sen oluyorsun, çocuk gibi seviniyorum. Sen maviyle geldin..Sahi , çocuk olmayı ne kadar özlemişim ben... Senin içindeki çocukla oynayacak bendeki çocuk. Yalansız ve saf olacak. Kumdan kaleler yapacak, içine seni koyacak. Kaleyi yıkacak, seni kurtaracak, kahraman olacak.Çığlıklar atacak, yorulmayacak, sensiz hiç bir oyunda "ebe" olmayacak.Korkma , içindeki o çocuk hep yaşayacak, kimsenin zarar vermesine izin vermeyeceğim.Çünkü sen o çocukla varsın, o çocukla geldin.Yoktum ben , senden önce yoktum sanki. Sen geldin varlığını bildim. Sen geldin bir dokunuşun, bir öpüşün nasıl da büyük bir hazza dönüştüğünü gördüm. Sen geldin ben oldum, aşk oldum.

Sen geldin... ama ne güzel geldin...

yetmiyor cümleler yetmiyor kelimeler

Thu, 02 Feb 2006 21:58:21 GMT

nıye yazamıyorum ben içimdekileri
niye anlatmıyor sanki hiç bir kelime
niye yetmiyor cümleler
niye niye

senı yazmak ıstıyorum
sayfa sayfa,
yaprak yaprak,
hece hece
yetmıyor kelimeler sanki
yada düğümleniyor tüm cümleler boğazımda

senı anlatmak ıstıyorum
gokteki yıldıza, aya
bahcemde yetiştirdiğim papatyama
kıskanıyorlar senı

senı yasamak ıstıyorum
sanıye sanıye
dakıka dakıka
gun be gun
an ve an

senı görmek istiyorum
belkı her sanıye
yetmez hatta salise
özlemlerim bitmez
sözcukler tukensede sevgım tukenmez

Yoksun ve olmayacaksın
Olsun
Sen varsın benım yanımda
Ve her anımda
Sevıyorum Senı Senın Umrun Olmasada

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne

Sun, 22 Jan 2006 22:08:38 GMT

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Beni Güclü Biliyor
Onlar Beni En Zor Günümde Bile Ayakta Biliyor
Ben Aslinda Gülerek Geciridigim Her Günün Aksami Evde Aglarken
Onlar Benim Icimin Sizladigini, Yüregimin Yandigini Bilmiyor

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Beni Kral Belliyor
Onlar Beni Kizdimmi Dünyayi Yakacak Insan Biliyor
Ben Aslinda Onun Gözlerine Bakmaya Bile Kiyamazken
Onlar Benim Bir Erkek Ugruna üzülecegimi Tahmin Bile Etmiyor

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Beni Aglamaz Biliyor
Onlar Beni, üZüLdüM mu Buldundugum Shri Bulutlar Kaplar Biliyor
Ben Aslinda Odama Kapanip Sitem Duygusuyla Bir Köseye Sinerken
Onlar Beni Hic Bir Seyin Sarsacagini Akillarinin Ucundan Bile Gecirmiyor

Agladigimi Kimseye Söyleme Anne
Onlar Bunu Hic Bilmiyor
Onlar icin Ben en Saglam Köprülerden Daha SIKI Bagliyimdir Hayata
Ben Aslinda ölümle Yasam Arasindaki ince cizgide bir o yana bir bu Yana Giderken
Onlar Hala Benim Icin Hayatin Büyük Bir Hayal Kirikligi oldugunu Bilmiyor..

Öyledir öylesinedir

Sat, 07 Jan 2006 19:28:52 GMT

Aşk hayattır.
Olur olmaz zamanlarda çıkagelir.
Asidir.Olanaksızlıklarla beslenir. Engellendikçe büyür.
Ne kadar çok neden varsa onu olanaksız kılan, o kadar çok yükselir.
İnadınadır.
Aşk hayattır. Yani ölümünedir.
Aşksa öyledir. Öylesinedir. Arsızdır.
Kendisidir. Söylendiği gibi öyle emek falan istemez.
En çok da bu bakımdan başka ilişkilere benzemez.
Çıplaktır. Hesapsızdır. Apaçıktır.
Yarını, öbür günü, sonu, sonrası yoktur.
Tutkudur aşk. Güçtür. Uğraşılmaz, baş edilmez.
Yalnızca içeriden yıkılabilir. Yalnızca buna dayanıksızdır.
Yıkımı ölüme eşdeğer bulunur. Yarası sarılmaz. Derdi onulmaz.
Sevinçtir. Kederdir. Aydınlıktır. Karanlıktır. Aşk hayattır.
Öyledir. Öylesinedir. Coşkuludur. Asla avunmaz. Boşluk tanımaz.
Anlamlıdır. Anlamsızdır. �Sana ne?� dir. �Bana ne? �dir.
Kötü geçmiş çocukluktur aşk.
Annesinin bir tanesidir. Babasının canıdır.
Duruştur. Gidiştir. Dönmeyiştir. Külhan kahkahalardır aşk.
Gösterişli düğünlerde yalnızlıktır.
Güvendir. Hayaldir. Gerçektir. Mide kanamasıdır. Kalp enfarktıdır.
Gülüştür. Ağlayıştır. Susuştur. Söyleyiştir. Öyledir. Öylesinedir.
Hileyle, hurdayla işi olmaz. nasılsa öyledir. Harbidir.
Serseridir. Zaman bilmez. Mekân tanımaz.
İhtilâlcidir. Sınıflara meydan okur. Sınırlara sığmaz.
�Başka türlü bir şey� dir. �Üstü kalsın�dır.�Merhametli bir ümit�tir.
Bilgedir aşk. Öleceğini görür. Ölüme üzülür. Ölümünü umursamaz.
Öyledir. Öylesinedir.
Aşk hayattır�.

Aşklarınızın Hayatınızdan Uçup Gitmesine İzin Vermeyin Gücünüz Yettiğince ve elinizdeki fırsatları kaçırmayın :)

benim kimselere vermediğim bir sırrım var..

Thu, 22 Dec 2005 17:56:08 GMT

sırrım var benim en canıma bile vermediğim..
kıyamadığım kimselere anlatmaya..
bir ben var bende..
artık onsuz yapamadığım..
o yokken saniyeleri asır yapan bişeyler var..
onsuz olamayan biri var..
ama yaşadığının farkında değil onu severken..
bir kalbim var..
ama iki sahibi var..
birini ödünç verdim..
sahiplenmedi ama olsun..
hesap sormaya hakkım mı var?

benim kimselere vermediğim bir sırrım var kendi içimden bile kıskandığım..adını telafuz etmeye bile utandığım..benim bir sevdiğim var içimin içinde yaşattığım..hep sakladığım..hep korkacağım kaybetmekten..içimden uçar gider diye nefes almadan yaşayacağım...

BİR GÜN ANLARSIN...

Sat, 17 Dec 2005 21:36:45 GMT

BİR GÜN ANLARSIN

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık.
Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.
Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,
Vurursun başını soğuk taş duvarlara.
Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldığını.
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.
Dolar gözlerin, için burkulur.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini.
O hiç beklenmeyen saat geldi mi?
Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.
Uzanır, gökyüzüne ellerin.
Ama çaresiz,
Ama yorgun,
Ama bitkin.
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı;
Beklemeyi, ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına...
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Ümitsiz Bekleyiş...

Wed, 14 Dec 2005 16:40:27 GMT

Ümitlenme her telefon çalışında
Koşma kapılara her adım sesinde
Senin sandığın yıldız artık yok yerinde
Kabul et kalbim, kabul et kalbim

Gitti giden dönmeyecek,
Kabul et kalbim
Asla seni sevmeyecek,
Hayat ne zalim...

O yanmadı senin kadar
Feryat etsen neye yarar
Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et...
Kabul et kalbim, kabul et kalbim...

Gözyaşlarımı içime akıtıyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor,
göremiyor... Ve "Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum...

Madem ki gidecektin, niye geldin?

Fri, 09 Dec 2005 21:22:37 GMT

Kaç kere geldin hayatıma?
Ve sonra kaç kere gittin? Ben durgun sularda yüzerken, sen çalkantılı bir denizdin. Medcezirlerinle kumdan
kalelerimi devirdin. Geldin gittin, geldim gittin... Söylesene canım,
ben seni kaç kere sevdim? "Seviyorum" cümlesi bile yetersiz kalır mı bir duyguyu anlatırken? Hani laf cambazıydım ben, kelimelerimi yitirdim seni seyrederken.

Şimdi soruyorum... Madem ki gidecektin, niye geldin? Madem ki beni hiç olmadığı kadar kimsesiz, öksüz, yetim bırakacaktı yokluğun, neden doldurdun hayatımdaki boşluğu? Bıraksaydın yürek, içindeki koca
delikle yaşamaya devam etseydi. Alışmıştı ne de olsa...

İşin kötüsü, nice şairde sonradan ilhama dönüşen acılara da benzemiyor benimki. Ne sadece gözlerin özlediğim, ne sadece ellerin, ne sadece kokun...

Sensiz de yapabilirim sanıyordum ama yanılmış içim. Daha gitmek için arkanı döner dönmez, her şeyini özledim.

En sonunda bitti.. Bittiğine üzülmüyorum ve seni özlemiyorum..

Sun, 30 Oct 2005 21:36:26 GMT

İlk defa ayrılığı seviyorum.. Senin söylediğin gibi.. En azından
içindeki ben kirlenmeyecek.. İşte bu yüzden bu ayrılığı seviyorum.. Bu yüzden
akşamları yastığıma sarılıp ağlamıyorum.. Bu yüzden sabahları uyanınca
gözlerim gözlerini aramıyor!!!! Bu yüzden senden vazgeçmek daha kolay..
İçindeki yani hayalindeki ben gerçek ben ile kirlenmeyecek....

Bazen kendime nasıl bu hale geldik diye soruyorum; ilişkide neden nasıl
gibi soruların sorulmaması gerektiğini bilmeme rağmen.. İlişkinin
muhasebesi yapılır mı? Ben ilk defa yaptım.. Ne verdim ne aldım diye
düşündüm.. Çok şey almışım ama hiçbirşey verememişim.. Bu da benim
eksikliğim.. Gerçek benin eksikliği.. Senin hayal ettiğin olduğunu düşündüğün
insanın değil.. Benim eksikliğim..

Gece ilerliyor.. Diğer eksikliklerim aklıma geliyor.. Sevdiğimin
hayatındaki sorunlara ortak dahi olamayan beni düşünüyorum.. Bak gördün mü bu
bile sendeki benden farklı.. Ama diyorum ya ben buyum, ben böyleyim..
Beni tanı..

Neredeyse sabah oluyor.. Bu seferde en büyük eksikliğim aklıma
geliyor.. Seni düşünüyorum..

Şimdi git.. İçindeki ben daha fazla kirlenmesin..

Her şeye rağmen gülümsüyorum....

Mon, 24 Oct 2005 10:24:16 GMT

Andım olsun bir tanem, gelmeyeceğim bir daha gözlerine...

Keşke kendimi, içinde bulunduğum durumu anlatabilseydim sana; korkularımı, umutlarımı, bazı geceler nasıl çaresizliğime sarıldığımı...

Sana göre ben hep çok güçlüydüm. Ben hayata devam ediyor, üzülmüyor, acı çekmiyorum sence. Çünkü ben her şeye rağmen gülümsüyorum hayata inadına.

Ama unuttuğun ne biliyor musun? Ben ağlayamam ki... Benim gözyaşlarım gülüşlerimdir. Kendi mutsuzluğuma, kendi karanlığıma kimse ortak olmasın insanlar, mutlu olsun isterim. İnsanlar gülsün... İnsanlar sevsin, sevilsin; gözlerinden hırs, yüreklerinden nefret silinsin!

Bilmen lazımdı sana bir şey olursa yanında olacağımı; elini tutup, gözlerinin içine bakarak "geçti!" diyeceğimi... Bir anlık sevmediğimi, sevdiğime yalan söylemediğimi... Umutsuzluk bir hastalıktır bilirim, gün gelir mutsuzluğa alışır insan, kılını kıpırdatmaz kurtulmak için! Cevabı verilecek sorular artık yoktur..

Ama Vazgeçmelisin Artık... Yürekler daha fazla yanmadan, kırmadan, incitip incinmeden ve hala seviyorken, vazgeçmen gerekir.

Biliyorum kolay değil istediğim.. Sen beni, ben seni bu kadar severken kolay değil bu istediğim.. Birbirimiz için kendimizi yıprattık hep.. Hep diğerimiz içindi düşündüklerimiz. Mutlu olmalı, onun istedikleri olmalı.. Sanırım bu yüzden, "biz" olmayı beceremedik bir aradayken...

Ve biliyorum ki artık "biz" hiç var olmayacak.. Ama benim için değişmeyen ve asla değişmeyecek bir "Sen" var bir de ölmüne istediğim senin mutluluğun...

Yaşamı kafese hapsetmeyin!!!

Sun, 23 Oct 2005 13:50:37 GMT

Zamanların birinde, parlak tüyleri, rengarenk kanatları olan bir kuş varmış. Bakanları büyüleyen, yaşam sevinci veren göklerde özgürce uçmak için yaratılmış bir hayvanmış. Günün birinde kadının biri bu kuşu görüp ona aşık olmuş, Kalbi yerinden fırlarcasına, gözleri heyecandan parlayarak kuşun uçuşunu seyretmiş.

Kuş onu yanına çağırmış ve ikisi birlikte, anlatılamaz bir uyumla uçmuşlar. Kadın kuşa tapıyor, onu kutsal sayıyor, yüceltiyormuş.

Ama günün birinde düşünmüş kadın: -Belki de uzak dağları keşfetmek ister" diye korkuya kapılmış. Aynı duyguyu başka bir kuşla yaşamayacağından korkmuş. Ve kıskanmış -kuşun uçabilme yeteneğini kıskanmış. Kendini yalnız hissetmiş. "Ona bir tuzak kurayım", diye geçirmiş içinden. "Bir dahaki sefer, kuş tekrar gelirse, artık gidemesin" demiş.

Kadın kadar aşık olan kuş, ertesi gün tekrar sevgilisini görmeye gelmiş. Ne var ki, tuzağa düşmüş ve bir kafese hapsedilmiş. Kadın her gün gelip, kuşu seyrediyormuş. Vurgunmuş ona ve onu gösterdiği arkadaşları, "Ne şanslı bir insansın!" diye haykırıyorlarmış. Ne var ki, duygularında alışılmadık bir değişim baş göstermiş. Artık sahibi olduğundan, kalbini çalmasına ihtiyaç kalmadığından, kadının kuşa olan ilgisi azaldıkça azalmış. Uçamayan, hayatının anlamını dile getiremeyen hayvancık da sararıp soluyor, parlaklığını yitiriyor, çirkinleşiyormuş. Kadın da artık karnını doyurup kafesini temizlemekle yetiniyormuş.

Günlerden bir gün kuş ölmüş. Kadın son derece üzülmüş. O andan itibaren sevgili kuşunu bir an bile aklından çıkaramamış. Ama kafesi hatırlamıyormuş bile. Aklında hep onu ilk kez, mutluluk içinde bulutlarla yarışırken gördüğü an varmış sadece.

Kendinle başbaşa kaldığı yalnızlıkları artmış. Kuşun onu dış görünüşü ile değil, özgürlüğü, enerjisi ve sürükleyici tavrı olduğunu fark edermiş. Sevgilisinin yokluğunda kadının yaşamı da anlamını yitirdikçe, yitirmiş ve sonunda ecel gelmiş kapıyı çalmış.

"Niye geldin?" diye sormuş kadın, ölüme. "Tekrar onunla birlikte göklere uçabilesin diye", yanıtlamış ölüm. "Neden ama ölüm?" diyebilmiş kadın.

"Yaşamı özgür bırakabilseydin eğer, ona olan sevgin, bağlılığın ve hayranlığın artardı; ona kavuşabilmek onunla yeniden uçabilmek için artık bana muhtaçsın".

... Paulo Coelho "On Bir Dakika"

Dayan yüreğim diyen....

Mon, 17 Oct 2005 20:37:59 GMT

Hayat akıp giderken avuçlarımdan,
Eğilip yerden toplayamıyorum parçalarımı,
Ve artık herşey için çok geç demek,
Belkide çok geç..
Şimdi ellerim bomboş sözlerim sarhoş,
Gönlüm olmuş binbir parça,
Çoktan terkedip gitmiş içte bu sevda,
Gözde olsa ne fayda,
Oysa bir umuttu hep gönlü besleyen,
Dayan yüreğim diyen,
Ama kapkara bir yel heryanı sardı,
Bende birtek can kaldı..
Çoşkun ırmaklardan tozlu yağmurlardan,
Taşlı yollardan geçtim,
Yalan olmuş serden nar kokulu yardan,
Herşeyimden vazgeçtim,
Oysa bir umuttu hep gönlü besleyen,
Dayan yüreğim diyen....

Sensizim.. Üşüyorum!

Sun, 16 Oct 2005 16:54:56 GMT

Sensizim.. Üşüyorum! Bu sana yazdığım son satırlar... Bu dinlediğim son şarkı bizim üstümüze söylenmiş. Kilit vurdum kalbime, umutlarıma. Ne bundan böyle sevdaya dair bir şeyler beklenebilir yüreğimden ne de nefret edebilirim birinden. Ben hamal değilim ki; hep kahrını taşıyım ömrün; Alın atık üzerimden hayata dair ne varsa. Alın sevdaya dair acıları, paylaşın aranızda... Sen sanıyorsun ki, kolay geliyor gidişin bana.. Arkanı döndüğün ilk andan gözlerim gülecek mi yeniden sanıyorsun? Söylesene! Sen ne sanıyorsun aşkı, sevgiyi, söylesene! Kolay olan, kaçmaksa, yalansa, vazgeçişse; ben zor olanı seçiyorum ve Seni Hala Seviyorum. Sen öyle san, farzet ki her şey çok kolay... Gittiğini sandığın sen, giderken bende kalanlarını, yani seni, yani aşkı, yani bizi alamayacaksın benden.... Geri vermeyeceğim onları, benim onlar, bana ait. Biliyor musun, acı olan asla gidişin değil.. Belki bir gün sevmeyi öğrendiğin de yanında ben olmayacağım.. Bir sabah gözlerini yeni doğan güne açtığında başkası olacak yatağında.. Benim içinse sadece "sen" var olacak baktığım her yerde... Ve işte ilk defa o gün sebepsiz ağlayacağım, o gün yaan yağmur gizlemeyecek gözyaşlarımı. Kim bilir belki de aynadaki hayalin ilk kez asacak suratını bana ve o sabah sensiz ve üşümüş uyanacağım! Her şeyin bir bedeli var biliyorum ve bende bu bedeli ödüyorum. Ödediğim bedel sensizlik, yalnızlık, aşksızlık Oysa yüreğim her şeye rağmen mutlu olmanı diliyor.... Seni bulduğum yerden başlıyorum yürümeye.. Seni düşünüyor ve gecenin ayazında üşüyorum.. Veda bile etmeden gidişin geliyor aklıma, sadece susuyorum..

Zaten sen bi tek ağlarsın :(

Sun, 16 Oct 2005 13:51:10 GMT

Bazen insanlar düşüncelerine söz geçirebilirler
Ama yalnızca gün ışığının meşgul dakikalarında...
Gece çökünce ise yüreğine,
Yine demir parmaklıklar ardındaki düşünceler haykırmaya başlarlar
Yürek güçlüdür,
Tüm duyguları tutabilir bir çatı altında
Fakat hapsolmuş düşünceler darbelerini indirdikçe yüreğine,
Yüreğin başlar ağlamaya, durduramazsın

Nedenler, niçinler boştur artık o saatten sonra
Yüreğin yanar, kavrulur
Sen de; bir yüreğine, bir de kendine yanarsın
Tek başınadır yüreğin her zaman, güçlüdür
Tek başına savaşır
Tek başına yorulur
Ve gece indiğinde
Tek başına kavrulur
Yüreğin yandıkça, seni de yakar

Çıkış yolları ararsın, ararsın da bulamazsın
Kaybolursun kördüğümlerin arasında
Ve eğer ki artık yüreğin dayanmazsa
Çeker silahını, vurursun yüreğini
Vurur da kana bulanmazsın
Çünkü artık, o zaten orda değildir
Dönüp dönüp kendine yanarsın
Bir de
Yüreğini kendi bedeninde mahkum eden o isimsize
Yüreğine kavuşmaz için
Dönüp dönüp Allah'a yalvarırsın
Gözyaşların akmaz
Akmaz da sessizce, yüreğinle ağlarsın!

zaten sen bi tek ağlarsın

Şimdi kapat perdeleri!!!!

Wed, 12 Oct 2005 20:50:12 GMT

Kapat ki, yalnızlığın başlasın...
Ürkme !
İyidir insanın kendi kendine kalması.
Alışmalısın...

Mevsime pek gitmiyor
Şimdi o şarkıyı sustur !
Dinleme artık.
Sanma ki aylardan ağustostur...
Duvarlarına yüzümün gölgesi düşerse,
Şaşırma !
Bazı geceler ruhum, göç edecektir evine.

Bu akşam tek kişilik yap kahveyi.
Masaya bir tabak eksik koy...
Şimdi rahatça seyret istediğin filmi...
Vaktinde yatıp,
Vaktinde günaydın diyeceksin.
Kurtuldun benden.
Bundan sonra akşamları tek başına içeceksin...

Kitaplarım sana emanet,
Canın sıkıldığında okursun.
Baktın ki işe yaramıyor,
Sen de yırtıp atarsın.

Unutuyordum az daha...
Silme camdan o dörtlüğü, olur mu?
Nasıl olsa kaybolur kendiliğinden...
Bırak, ne olacak?
Hüznüm bir süre asılı kalsın.
Sen şimdi kapat perdeleri !
Kapat ki, yalnızlığın başlasın...

Beni seveni severim...

Wed, 12 Oct 2005 19:40:00 GMT

Everything is over after right now. This will be the way I take...

Ben beni seveni severim
Beni göreni görür,
Duyulduğumda duyarım....
Kesseler başımı konuşmam
Konuşmasalar....
Bana gelmedikçe
Atmam adımlarımı iki misli...
Sormasalar derdimi benim
açmam yüreğimin gizini...
Adıma türkü yazsalar nafile,
duymadan yarin dudaklarında...
Kuşa neden uçtun, güle neden soldun diyemem
benden kaçıp, benim için dökmedikçe al yaprağını...
Aldığım nefesle, içtiğim sudur
birde sıcak ekmek kokusudur benim elzemim
Dedim ya...
ben beni bileni bilir
beni seveni severim...
gerisi yalan..

Sanki benim hiç senim olmamış gibi...

Sat, 08 Oct 2005 20:06:17 GMT

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın.
Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda.
Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra.
İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim.
Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını.
Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı,
artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken,
haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa ...?

Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin,
dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı.
Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim.
Var olduğum her yer aşkın şehri olmalı artık,
yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer,
zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için.
Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni
yaşanmış tüm zamanlara,
uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına.
Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı,
yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım.
Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim.
Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı
hatta sana hak verebilmeliyim.
Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni
ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için.
Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış,
sanki bizi hiç yaşamamışız,
sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış
ve sonra yarım bırakmışız gibi.

Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti,
Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
Sanki benim hiç senim olmamış gibi...

BEN OLUR MUSUN?!!!!!!

Thu, 06 Oct 2005 14:36:01 GMT

Ben sen gibiyim.Ya sen,ben olurmusun?
Ben,durulmak istemeyen bir nehir.
Sen üzerindeki virane sal olurmusun?
Açsam diyorum,yüreğimin
tüm kapılarını sana.
Sen içeri süzülen sevdam olur musun?
Darbe üstüne bir büyüğü daha
Ama ben uslanmadım
Ben,sen gibi karanlıkta gün'ü yaşadım.
Bir dilenci gibi soruyorum gün'ümdeki
Karanlığı yırtan umudum olurmusun ?

Bu davete kim hayır diebilir ki.... :))))

Yüreğinin götürdüğü yere git!!!!!!

Tue, 23 Aug 2005 17:34:34 GMT

Pişmanlık olmasın verdiğin karar

Kalbinden geçen herneyse yar

Ne söylesem neye yarar

Git yüreğinin götürdüğü yere git

Beni avutacak hatıran var

Seni yaşatacak her dem yıllar

Yolun açık olsun verdiysen karar

Hasretinin çağırdığı yere git

Ne söylesem neye yarar

Git yüreğinin götürdüğü yere git

Bir kez daha düşün yol ayrımında

Bir kez daha düşün son adımında

Git ne olur git

Ne sende ne bende kalmasın ümit

Git ne olur git

Yüreğinin götürdüğü yere git

Her hasretin sonunda bir ümit var

Seni yaşatacak her dem yıllar

Yolun açık olsun verdiysen karar

Hasretinin çağırdığı yere git

Ne söylesem neye yarar

Git yüreğinin götürdüğü yere git